۱ تیر

تعابیر امیرالمومنین از زنان در نهج البلاغه در واقع توصیه های حضرت به مردان است نه کشف حقیقت وجودی زنان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بانوپرس : با بیان اینکه آیات و احادیثی که در مذمت زنان آمده چگونه توجیه می شود، گفت : در آیات قرآن کریم به صراحت به این مطلب اشاره شده که برتری انسانها به درجه ی تقوی وپرهیزگاری است ومرد وزن در رسیدن به درجه ی تقوی با هم برابرند  از طرفی امیرمؤمنان در نهج البلاغه مواردی را ذکر فرموده اند که هر کدام در جای خود قابل بحث وتوجیه است .

به طور کلی در مواردی که زن را موجودی شرور نامیده اند و پرهیز از زن را توصیه نموده اند شاید به این دلیل بوده که زنان به دلیل ویژگی های روحی وعاطفی و داشتن روحیه ی لطیف وحساسی که دارند بیشتر از مردان در معرض هیجانات کاذب واحساسی و وسوسه های شیطان قرار میگیرند واین خود کانالی برای سقوط مردان از طریق زنان ودامی برای شیطان است.

می توان گفت منظور امام این نیست که زن  به خودی خود شرّ است بلکه برای مردان ودر تقابل با مردان شرّ محسوب می شود چرا که زن خوب دل مشغولی می آورد وزن بد آرامش مرد را سلب می کند “وبا این توجیه شرّ یعنی مانع خیر”که هر دوی اینها مرد را از مقاصد عالیه ی کمال و خیر باز می دارد، نه اینکه خودش وجودی شرّ ونا مبارک باشد  وشاید بتوان گفت به طور معمول مردان در مقابل زنان به نوعی دچار ضعف وانعطاف خاطر هستند واین خود راهی برای نفوذ شیطان در وجود مرد است، لذا امام میفرمایند: از زن بد بپرهیز واز زن خوب بر حذر باش وشاید این ضعف وسستی متوجه مرد باشد که در مقابل وجود لطیف ودلربای زن دچار خود باختگی می شود وموجب کوتاهی در امر دین او می گردد .

خداوند متعال جمال و کشش خاصى را در زن قرار داده است و این جذبه از همان زمان آغازین خلقت آدم و حوّا بوده است. چنان که در روایات هم وارد شده است که وقتى خداوند پس از آدم حوّا را آفرید و چشم آدم به این زن افتاد آن چنان جمالى در او دید که گفت: خدایا این مخلوق زیبا کیست؟ و من مى خواهم با او مأنوس و هم صحبت باشم و زمانى که صداى حوا را شنید به حوّا گفت چقدر خلقت تو زیباست!

بنابراین خداوند متعال جمال و کشش خاصى را در درون زن قرار داده است که این کشش باعث مى شود مردان گرایش خاصى نسبت به زنان احساس نمایند و زنان از این دل ربایى و خوش صحبتى سوء استفاده کنند. از این رو امیرالمؤمنین علیه السلام با دقّتى که به این موضوع داشته اند خواسته اند با این جمله حکیمانه مردان را از عواقب سوء گرایش هاى غیرمنطقى نسبت به زنان آگاه سازند. یعنى اگر چه آفرینش زن، شاهکار خلقت است و جذبه ها و جمال هاى دل ربایى دارد اما غرق شدن در این امور و معطوف شدن توجه دائمى به آن مانند سم کشنده اى است که انسان را از پا در مى آورد و موجبات هلاکت او را فراهم مى سازد و شاید از همین روست که گفته شده است «اگر کسى به کامجویى از زنان عادت کند به فلاح و رستگارى نخواهد رسید». پس همان طور که ملاحظه مى شود امیرالمؤمنین علیه السلام نخواسته است به زنان توهین نمایند بلکه خواسته اند مردان را نسبت به عواقب سوء زن پرستى آگاه سازند.

به نظر می رسد تعابیر امام از زنان در نهج البلاغه در واقع توصیه های امیرمؤمنان به مردان است نه کشف حقیقت وجودی زنان که حقیقت وجودی زن در جای خود به خوبی و کمال بیان شده است. 

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *