۸ تیر

توشه‌ای که از سی روز بندگی برای یک سال باید برداشت/مداومت؛ رمز خودسازی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام حسین صفری، عضو مجمع عالی تفسیر قرآن کریم و از مدرسین حوزه علمیه قم در گفتگو با ندای تفرش، با بیان اینکه ماه رمضان نوعی اردوی عبادی است که خروجی آن تقواست، گفت: خداوند در آیات قرآن این مسئله را تشریح کرده که هدف از روزه داری، کسب تقوا و معنویت است و کسانی که از این ماه بهر مند شدند، خروجی آن برای آنها تقوا است.

صفری اظهار کرد: پس از پایان ماه رمضان انسان باید خود را مورد سنجش قرار دهد که ماه رمضان چه اثری بر انسان داشته است. در این ماه صفات و اخلاق نیکو و پسندیده بسیاری نظیر انفاق، اطعام، قرائت قرآن و… و همچنین دوری از گناهان وجود داشته است. همه اینها به این معناست که انسان در ماه رمضان نسبت به خود، نظام کنترلی داشته است.

وی ادامه داد: تغییرات مثبتی که ماه رمضان بر روح و روان انسان ایجاد کرده باید ارزیابی شود و مشخص شود که انسان چقدر پیشرفت داشته است. اگر انسان به واسطه اطاعت الهی نتوانسته در ماه رمضان پیشرفت کند، باید در رفتارهایش بیشتر تجدید نظر کند.

این مدرس حوزه علمیه اضافه کرد: لازمه اینکه تغییرات، نتیجه بخش باشند، مداومت آنها است. به این معنا که ماه رمضان، تمرین برای ۱۱ ماه بعد است تا انسان خصلتهای نیکویی که در این ماه کسب کرده در سایر ماهها نیز ادامه دهد.

صفری یادآور شد: ماه رمضان اردوی عبادی با یک درسنامه قرآنی با مربیان مشخص برای انسانهاست تا انسانها بتوانند به ورزیدگی لازم و رشد برسند.

وی تاکید کرد: آیا در ماه رمضان قرار بود که انسانها تنها به منافع مادی برسند و به عبارت بهتر آیا غرض از روزه داری، مخالفت با غرایض و رسیدن به خداوند نبوده است.

این مدرس حوزه علمیه خاطر نشان کرد: اگر روزه داران به این سوال برسند که هدف از خلق انسان چه بوده و راههای رسیدن به جریان بندگی از طریق همین تمرینات ماه رمضان بوده است، برای رشد و تعالی خود همین تمرینات ماه رمضان را ادامه خواهند داد.

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *