14 ژوئن

شعری در رثای نخستین بانوی مسلمان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم همدان،  سال دهم هجرت در چنین روزی نخستین بانوی مسلمانِ تاریخ ، یاور پیامبر اسلام و یاریگر دین خدا دیده از جهان فرو بست و رسول خدا (ص) را در سوگ و ماتم نشاند. حضرت خدیجه (س) در سالهایی که با پیامبر زندگی می کرد با همه توانش آن حضرت را حمایت کرد و تمام دارایی خود را در راه اسلام خرج کرد. جایگاه حضرت خدیجه نزد رسول خدا (ص) در حدی بود که آن حضرت در پس از وفات همسر رفادارش فرمودند: « سوگند به خدا، پروردگار کسی را بهتر از خدیجه نصیبم نکرد. زیرا در حالی که مردم، کفر می ورزیدند، او به من ایمان آورد؛ در حالی که مردم تکذیبم می کردند، او مرا تصدیق کرد؛ در حالی که مردم محرومم کرده بودند، او با دارایی های خود با من مساوات کرد و خداوند از او به من فرزندانی عطا کرد، که از سایر همسرانم چنین موهبتی نصیبم نشد.»

به مناسبت سالروز وفات بانوی وفادار اسلام شاعر جوان اهل بیت مرثیه ای سروده است که آن را می خوانید:

 

از همان آغاز چشم اسمان ها و زمین

تا ابد دیگر نمی بیند زنی را اینچنین

هم ردیف اسیه و هاجر مریم شده است

هر زنی که از خرمن اخلاق تو شد خوشه چین

گوهری مثل تو در بیت النبی بوده است که

که غبطه ی این خانه را خورده ست فردوس برین

میوه ی خوب از درخت خوب حاصل می شود

پس فقط دامان توست دامان زهرا آفرین

تکیه گاهی چون تو دارد یار غاری چون علی

سر نخواهد پیغمبر دم هل من معین

“چون لباس کعبه بر اندام بت زیبنده نیست “

غیر تو بر شخص دیگر نام ام المومنین

                                     شاعر (مجتبی خرسندی )

انتهای پیام / 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *