21 ژانویه

باید نهضت "حدیث خوانی" در جامعه دینی احیا شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام سید محمدمحسن موسوی در گفتگو با خبرنگار  قم فردا، به بیان اهمیت مغوله “حدیث خوانی” پرداخت و گفت: کم توجهی به احادیث و روایات از حیث تاریخی به دوران خلیفه اول برمیگردد که نهضتی تحت عنوان “نهضت منع حدیث” شکل گرفت و در همین راستا ابوبکر ۵۰۰ مورد از احادیث پیامبر را که خودش نوشته بود در ملاعام آتش زد، بدنبال شکل گیری این جریان فکری تا سال ۱۰۱ هجری نوشتن و نقل کردن هرگونه حدیث از پیامبر ممنوع اعلام شد.

وی ادامه داد: استدلال کسانی که نهضت منع حدیث را به راه انداختند این بود که در ادیان پیشین بجز کتاب آسمانی کتاب دیگری وجود نداشته است و مرسوم نبوده که سخنان پیامبران‌شان را بنویسند و بر همین اساس مسلمانان هم نباید سخنان پیامبر را ثبت کنند.

این متخصص در علوم قرآن وحدیث افزود: در زمان ائمه اطهار علیه السلام ۶ هزار کتاب حدیثی نوشته شد که از این بین ۴۰۰ کتاب بعنوان اصول چهارصدگانه شناخته می‌شد اما از همان ابتدا بخاطر تبلیغات سوءی که توسط مخالفین صورت گرفته بود، این کتب مورد توجه مردم قرار نگرفت و اکنون فقط ۱۶ مورد از آن ۴۰۰ کتاب در اختیار ما قرار دارد.

حجت الاسلام موسوی بیان داشت: علامه مجلسی در زمان خودشان به این موضوع اشاره میکنند و در بحارالانوار میفرمایند «مغوله حدیث خوانی در بین طلبه‌ها منسوخ شده و توجه چندانی به روایات نمی‌شود» به همین دلیل ایشان برای آشنایی بیشتر طلبه‌ها با احادیث و روایات، کتاب بحارالانوار را در ۱۱۰ جلد به رشته تحریر درآوردند.

وی عنوان کرد: حوزه‌های علمیه نیز تا حدودی در این قضیه مقصر بودند چراکه بیشتر توجه خود را به موضوعاتی همچون صرف و نحو ادبی، اصول، فقه و فلسفه میکردند و مغوله حدیث خوانی کمتر مورد توجه قرار میگرفت.

این چهره حوزوی افزود: البته توجه به حدیث خوانی نباید به منزله کمرنگ شدن مباحثی همچون فلسفه و اصول فقه تلقی شود، سخن ما اینست که فلسفه و اصول فقه طریقه استخراج معارف دینی از گنجینه آیات و روایات هستند و از این حیث اهمیت زیادی دارند، با اینحال نباید خودشان “هدف” واقع شوند.

حجت الاسلام موسوی گفت: در حال حاضر طلبه‌ها در کل دوران تحصیل حتی یکی از کتب اربعه شیعه را به طور کامل نمی‌خوانند که این نشان از مهجوریت حدیث خوانی در جامعه دینی است.

وی در ادامه به حدیثی از حضرت زهرا(س) اشاره کرد و گفت: بعد از رحلت پیامبر(ص) شخصی نزد حضرت زهرا(س) رسید و از ایشان پرسید “پیامبر چه چیز ارزشمندی برای شما به جای گذاشتند؟” حضرت زهرا(س) به خادم خود میگویند آن کاغذی که در صندوقچه گذاشته‌ام را بیاور…. در ادامه آن کاغذ را می‌آورند و حضرت زهرا(س) میفرمایند این میراث نزد من به اندازه حسن و حسین (ع) ارزشمند است!، آن شخص تعجب میکند و میپرسد مگر این کاغذ چیست که تا این اندازه برای آن ارزش قائلید و حضرت در جواب میفرمایند این یک حدیث از پدرم است.

حجت الاسلام موسوی در پایان اظهار داشت: بالاترین مقاماتی که ائمه علیه السلام برای مردم قائل شده‌اند به راویان و احیاگران حدیث اختصاص دارد، مقام معظم رهبری نیز در همین رابطه میفرمایند: «اهتمام به حدیث، پس از تمسک به کتاب حکیم حمید، برترین وظیفه‌یی است که عالم دین بدان مکلف است» ایشان همچنین در یکی از جلسات درس خارج‌شان میفرمایند: « آشنایی با حدیث، علم حدیث، شناخت حدیث، که غور در این علم، به دسته‌بندیهای خوب، فهرست‌بندیهای خوب و استفاده‌های خوب منتهی بشود – که متأسفانه از همه‌ی آنها ما الان محروم هستیم- در حوزه‌های ما منزوی است»
 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *