21 اکتبر

تربتی که در خواب به من دادند بیمار لاعلاج را شفا داد/ افتخار میکنم ۶۰ سال حسابدار سفره امام حسین(ع) هستم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب کنگاور، حاج فتح اله گودینی پیرغلام، حسابدار و رئیس هیات امناء  مسجد جامع گودین است که بیش از ۶۰ سال در سایه اهل بیت به مسجد و مردم خدمت کرده استوی متولد ۱۳۰۸ در گودین ازتوابع شهرستان کنگاور بوده و بیش از ۶۰ سال از است که به عنوان حسابدار ، مداح و هیات امناء مسجد خدمت گذاری کرده است.

حاج فتح اله گودینی در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور گفت: از زمانی که توفیق خدمتگذاری در مسجد جامع را داشته ام تا به حال ۳ بار مسجد نوسازی و تغییر کرده است که آخرین آن به سال ۱۳۶۶ بر میگردد.

وی گفت: افتخار می کنم که در درگاه خداوند و به مردم خدمت کرده ام،خدمت به خلق خدمت به خداست و امیدوارم که این خدمت برای رضای خدا باشد،و تا زمانی که توان داشته باشم دست از این خدمت برنمی دارم.

 

حاج فتح اله حسابداری امام حسین(ع) را از مهمترین افتخارات خود دانست و گفت: چندین سال است که حسابداری محرم و مسجد جامع بر عهده من است و خود شاهد برکت سفره امام حسین(ع)هستم که چگونه مردم با شوق و افتخار در راه اهل بیت بخشش می کنند.

حاج فتح اله علاوه خدمات خود ،تلاوت قران،مداحی و دعاخوانی مسجد جامع را برعهده دارد و در تمامی مناسبت ها با نوای دلنشین و آشنای خود بذر محبت اهل بیت را در دلهای مردم می نشاند.

وی در این رابطه گفت: وقتی دل مداح زلال باشد، معرفت پیدا میکند، کلامش چشمه ای جوشان و بر دل ها جاری می شود و فضیلت هایی که از چهارده معصوم بیان می کند موجب هدایت مستمعین می شود که تشنه شنیدن هستند.

این پیشکسوت عرصه مسجد از کرامات امام حسین(ع) در شفا دادن بیماران داستان ها و خاطرات زیادی دارد که شنیدن آن برای هر شنونده ای جذاب و آموزنده است.

 شفا گرفتن از تربت امام حسین(ع)

حاج فتح اله در یکی از ماجراهای پیش آمده در سال های گذشته به شفا گرفتن جوانی از اهالی شهرگودین اشاره داشت که ماه ها در بیمارستان بستری شده بود.

وی گفت: این جوان از بیماری تقریبا لا علاجی رنج می برد تا اینکه بیماریش شدت گرفت و چند ماه در بیمارستان تحت نظر دکترها بستری شد.

بنده بسیار از این پیش آمد ناراحت بودم تا اینکه به سمت عباسیه شهر که در محوطه مسجد جامع گودین بنا شده؛ حرکت کردم و دست به دعا و توسل به اهل بیت برداشتم.

چندین شبانه روز همین کار را تکرار کردم تا اینکه شبی در عباسیه به خواب رفتم،در حالت خواب شخصی را دیدم که چیزی شبیه به قرص قهوه ای رنگ به دست من داد و گفت: “این را به بیمار برسان” ،ناگهان از خواب بیدار شدم و یقین داشتم که آن قرص تربت پاک امام حسین(ع) است.

از همان  برای پیدا کردن تربت امام حسین(ع) اقدام کردم تا اینکه خبر رسید مقداری تربت در منزل مرحوم حاج آقاصدر زمانی(روحانی فقید و برجسته شهر گودین)  وجود دارد و پس از مراجعه به آنجا مقداری از تربت که دقیقا به همان اندازه قرص در خواب بود به بنده داد.

فردای آن روز تربت را برداشته و به سمت بیمارستان که در مرکز استان بود حرکت کردم و پس از رسیدن موضوع را با پرستار بیمار که از بستگان ایشان بود در میان گذاشتم و علیرغم اینکه دکترها حضور در کنار بیمار را به شدت ممنوع کرده بودند تربت را به بیمار رساند.

پس از ساعاتی دکتر ها برای معاینه به اتاق بیمار رفتند و به شکل غیر عادی شروع به معاینات و گرفتن آزمایش از بیمار کردند.

 

نگرانی در چهره خانواده بیمار موج می زد و همه نگران بودند که نکند اتفاق بدی افتاده باشد،اما در این میان من با خیال راحت نشسته بودم و مشغول ذکر خدا شدم.

فردای آن روز ندای یاحسین(ع) همه جا پیچید و اشک شوق از چشم ها جاری شد… بله…بیمار شفا گرفت.

عمری بود کبوتر بام توام حسین/ همواره در ترنم نام توام حسین

پیران اگر چه شاد بیاد جوانی اند/ شادم از آنکه پیر غلام توام حسین

عمری است بزیر بال گرفتی مرا و من/ مرهون لطف و رحمت عام توام حسین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *