26 فوریه

پدری که با رخت شهادت به فرزند شهیدش ملحق شد

 

شهید طالبی همزمان با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و همانند بسیاری از اهالی زادگاهش راهی جبهه های حق علیه باطل شد.

 

در جریان یک درگیری که در سال ۱۳۶۰ در منطقه بوکان رخ داد، شهید طالبی نقش مؤثری ایفا نمود، به طوریکه با تلاش و مجاهدت او و سایر همرزمانش، نیروهای ضد انقلاب پس از ۲۴ ساعت محاصره منطقه، مجبور به عقب نشینی شدند.

 

شهید طالبی در اولین روز از مهرماه سال ۱۳۶۱ در منطقه عملیاتی توریور سنندج از ناحیه چشم راست و دست چپ مجروح شد و سرانجام پس از شش سال تحمل مجروحیت در تاریخ بیست و پنج مردادماه سال ۱۳۶۷ به فوز عظیم شهادت نائل آمد و در جوار فرزند شهیدش موسی طالبی، برادر شهیدش حمزه طالبی و برادر زاده شهیدش سردار شهید جعفر طالبی مأوی گزید.

 

شهید شمس الله طالبی همواره به شهادت فرزند شجاع و رشیدش، شهید موسی طالبی که در مبارزه با عوامل کفر و نفاق در منطقه کردستان به مقام شهادت نائل آمده بود افتخار می کرد. شهید طالبی مقام پدر شهید بودن را کسب نمود و به منظور ادامه راه فرزند شهیدش، اسلحه رزم و جهاد برداشت و در مناطق مختلف عملیاتی کردستان، حضوری مستمر یافت؛ تا آنکه پس از سال ها تحمل مجروحیت، گام در بهشت برین نهاد و با نیل به معراج شهادت، در جوار فرزند شهیدش آرام گرفت.

 

شهید موسی طالبی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *